Veel of weinig make-up? Over jezelf zijn. No matter what.

Drie sterke vrouwen, met elk hun eigen stijl. Wie hen vandaag kent, zou hen op een foto van drie jaar geleden amper herkennen. In de zoektocht naar hun identiteit ondergingen ze immers stuk voor stuk een radicale transformatie, waarin make-up een bepalende rol speelde. Keith (19), Marlies (27) en Anneke (26) doen hun boekje open over vroeger en nu, over drastisch veranderen, zowel van binnen als vanbuiten, over je kwetsbaar durven opstellen, maar bovenal: over jezelf zijn. No matter what.

 

Marlies: van gothic naar naturel

hihi.jpg
Nu hoeft al die make-up niet meer.
20180217-IMG_3729.jpg

“Identiteit is iets dat groeit, iets dat je moet onderzoeken. Je moet dingen proberen en uittesten. Eigenlijk gewoon jezelf zijn, jezelf vinden, zowel innerlijk als uiterlijk”, vertelt Marlies, die tot een paar jaar geleden full-gothic door het leven ging. In de zoektocht naar haar ware identiteit, wilde ze dolgraag “ergens bijhoren” en neigde ze naar extremen in de gothic-subcultuur.

Dat ze toen een label kreeg omwille van haar uiterlijk, heeft Marlies nooit erg gevonden. Haar vriendenkring uit die scene hielp haar daarbij, waardoor ze nooit het gevoel had alleen te zijn of haar subcultuur als een masker te gebruiken: “Ik probeerde bepaalde dingen uit, maar dat was zeker niet om mezelf te verstoppen.”

Geleidelijk aan maakten haar zware make-up en extravagante kledingstijl plaats voor een meer natuurlijke look. “Dat is heel geleidelijk gegaan. Het is cliché om te zeggen, maar hoe ouder je wordt, hoe meer je leert en hoe meer je jezelf vindt. Het hoeft allemaal niet meer zo extreem te zijn. Ik ben bijvoorbeeld van enorm donkere oogmake-up naar winged eyeliner gegaan, naar niets meer. Nu hoeft al die make-up eigenlijk niet meer.” Marlies is ook een felle voorstander van het ‘you do you’-principe. Haar ultieme advies luidt dan ook: “Trek jezelf niet te veel aan van wat anderen zeggen.”

 

Keith - Van androgyn naar transgender

Ik vind mezelf niet lelijk naturel, maar het voelt gewoon niet als ‘Keith’.
BeFunky kk.jpg
20180217-IMG_4189.jpg

Vroeger identificeerde ik me als androgyn, niemand wist of ik een jongen of een meisje was. Maar nu ben ik gewoon vrouw”, zegt Keith zelfzeker terwijl ze haar make-up met een flinke portie flair aanbrengt. “Ik ben al een jaar transgender, maar ik ben er pas zes maanden geleden echt voor uitgekomen, omdat ik bang was voor de reacties. Mijn identiteit ontdekken en omarmen was een lang proces. Vroeger deed ik de kleren en schoenen van mijn mama aan en gebruikte ik haar make-up. Een paar jaar geleden ben ik influencers als Jeffree Star, Jessie Maya en Gigi Gorgeous beginnen volgen op YouTube, die nog steeds een inspiratiebron zijn. Ik heb eigenlijk altijd geneigd naar echte ‘meisjesdingen’ en mijn ouders hebben daar ook nooit echt bij stilgestaan.”

 

Als fervent YouTube-kijker, heeft Keith hier en daar enkele tips & tricks opgepikt waardoor ze nu een volledige flawless look uit haar make-uptas kan toveren. Al was dit niet altijd zo: “Ik ben begonnen met mijn wenkbrauwen bij te werken, en om eerlijk te zijn zag het er echt niet uit. Ik keek toen ook veel YouTube-video’s, make-up werd echt een obsessie. Ik zag Jeffree Star, en ik dacht: ja, dit wil ik ook! Mijn make-up stash is sindsdien enkel maar gegroeid. Al zes maanden draag ik deze full-glam look.”

Al gebruikt Keith make-up om er vrouwelijker uit te zien, toch voelt het soms aan als een masker. “Ik vind niet dat ik lelijk ben, maar wanneer ik make-up draag, dan breng ik mijn goede punten nog meer naar voren. Met make-up zie ik er gewoonweg vrouwelijker uit. Wanneer ik er goed uitzie, dan hou ik wel van mezelf. Wanneer ik dan voor de spiegel sta voor ik uitga, denk ik meestal wel: yes, bitch, je ziet er goed uit. Ik vind mezelf niet lelijk naturel, maar het voelt gewoon niet als ‘Keith’. Ik kom bijna nooit buiten zonder make-up, en anders draag ik een gigantische zonnebril.”

 

Haar identiteit betekent alles voor Keith, zeker omdat ze er zo lang mee geworsteld heeft. Haar ultieme advies is dan ook om niet te lang te wachten om je identiteit te tonen. “Ik ben zeker niet mainstream en ik wil dat ook andere mensen meer zichzelf beginnen te zijn. Je krijgt dan misschien meer opmerkingen, maar je moet echt zijn wie je bent!”

 

Anneke: van ultiem dorpsmeisje naar make-upkameleon

Make-up zijn mijn oorlogsstrepen.
ohooh.jpg
20180217-IMG_4295.jpg

Wanneer je Anneke zichzelf ziet opmaken met de skills van een doorgewinterde make-upartieste, zou je niet meteen denken dat ze uit een echt boerendorp komt “waar iedereen er exact hetzelfde uitziet”. Ze lacht wanneer ze vertelt dat ze voor haar achttiende levensjaar nog nooit mascara had gedragen of iemand met dreadlocks had ontmoet. “Toen ik ging studeren in Gent, is mijn wereld plots opengegaan. Ik kwam in contact met zoveel verschillende stijlen, waardoor ik besefte dat ik niet noodgedwongen de hele H&M-collectie moest aanschaffen en hetzelfde moest aantrekken als alle anderen. Dat was wel een bevrijding.”

De transformatie die daarop volgde —van dorpsmeisje naar volleerde make-upkameleon— is heel geleidelijk gegaan, “Het begon met een vriendin die af en toe winged eyeliner aanbracht bij mij. Een beetje later volgden mijn wenkbrauwen, en zo is de bal aan het rollen gegaan. Ik kon ook gewoon al goed tekenen, mijzelf opmaken ging dan ook heel vlot. Eigenlijk is make-up kunst op je gezicht.

Hoewel Annekes looks soms best over-the-top zijn, is make-up geen masker voor haar, maar maakt het deel uit van haar identiteit. “Met mijn dreadlocks en mijn tattoos, geef ik sowieso een ‘hard’ beeld aan de buitenwereld. Maar dat hoeft mijn identiteit niet te bepalen. Ik heb bijvoorbeeld heel grungy dagen met heel donkere oogschaduw, en anderzijds heb ik ook mijn ‘sproetjesdagen’ waarbij ik heel girly, lichte en glitterachtige make-up draag. Ik vind het net heel leuk dat identiteit, en daarbij ook make-up, zo flexibel kan zijn. Het toont hoe ik mij voel op een bepaalde dag, in plaats van dat het iets zou verbergen. Make-up zijn mijn oorlogsstrepen.”

 

Naast haar overweldigende zelfzekerheid —op de vraag of ze van zichzelf houdt, krijg ik een volmondige “ja!”— heeft Anneke het soms toch moeilijk met de labels die ze onvrijwillig opgekleefd krijgt. Dreadlocks en drugs lijken een stereotiepe associatie die moeilijk te doorbreken valt, maar ze heeft wel geleerd om de meningen van anderen los te laten. Gelukkig kan Anneke wél altijd rekenen op de steun van haar mama: “Zij vindt alles oké en ze ziet mij graag, hoe ik er ook uitzie. Ik weet dat, no matter what, de belangrijkste persoon in mijn leven honderd procent achter mij staat.”

 

Fotografie: Marieke Penne - www.droombeeld.be
Modellen: Marlies De smet, Keith De win,  Anneke