Tournée Minér-oeps: ik probeerde het uit en dit is wat er gebeurde.

uuofo.jpg

Wie mij een beetje kent, weet dat ik niet graag over mezelf schrijf. Een column of opiniestuk is niets voor mij. Wanneer team Girlcrush echter unaniem besloot dat ik dé uitgelezen persoon van het team was om Tournée Minérale uit te testen, kon ik met mijn ‘maar ik schrijf niet graag over mezelf’-argumenten geen kant meer op.

Het doel was simpel. Om alle Tournée Minérale-ladies een handje te helpen, zou ik op 1 januari 2018 starten met mijn goed voornemen om een maand lang geen alcohol te drinken. Op die manier kon ik mijn ervaringen, zwakke momenten, tips en tricks met jullie delen in februari, terwijl Tournée Minérale officieel bezig was.

 
 hydrate, hydrate

hydrate, hydrate

De eerste dagen van januari verliep alles vlot. Ja, ik drink graag een glas wijn op restaurant of tijdens een etentje thuis/bij vrienden, maar in de week zie je me niet snel in mijn eentje een flesje kraken voor de televisie. Plus, na de overdaad tijdens de feestdagen in december was ‘nee, bedankt, ik drink deze maand niet’, geen moeilijke zin om te zeggen.

Alles veranderde echter toen mijn vriend op 13 januari besloot om op zijn knie te gaan. Enthousiast ja-geroep en een ring later veranderde mijn Tournée Minérale al snel in tournée générale. Overal waar we kwamen, moest onze verloving gevierd worden in combinatie met de nodige glazen champagne. Natuurlijk had ik nog steeds vol overgave ‘nee, bedankt, ik drink deze maand niet’ kunnen zeggen, maar de combinatie van blijdschap en de nood om te bewijzen dat het niet ‘van de moetes’ was, zorgde ervoor dat ik steeds als eerste in de rij klaarstond om te klinken en drinken.

Een maand niet drinken faalde dus al na 13 dagen, al vond ik zelf wel dat een verloving een terecht excuus is om de nodige bubbels toe te laten. De deadline van het artikel werd opgeschoven en ik zou net als iedereen in februari meedoen aan Tournée Minérale.
Probleem: februari was gelijk aan een al lang geplande skivakantie (lees: met de traditionele après-ski op en naast de piste) en de altijd hectische modeweken wanneer je na een lange dag rondhollen van show naar showroom blij bent wanneer je jouw voeten onder een tafel kan schuiven, met een glas wijn om te bekomen van de dag. Ik geef toe, ik klink nu als iemand die niet zonder alcohol kan. Laten we even benadrukken dat ik geen enkele keer dronken ben geweest en mezelf alles nog netjes kan herinneren. Flauw excuus, I know.

Maart dan maar. Dankzij een week geveld in bed door te brengen met koorts en de nodige après-modewekendrukte op het werk, was het deze maand ontzettend makkelijk om niet te drinken. De eerste 20 dagen zonder alcohol vlogen dan ook voorbij zonder dat ik erbij heb moeten stilstaan dat ik effectief een maand niet zou drinken. Klinkt alsof ik met vlag en wimpel zou slagen, toch? Het probleem deze keer was dat ik er effectief niet meer bij stilstond. Dus toen we op het werk iets te vieren hadden en ik een glas bubbels in mijn handen kreeg, was dat glas leeg alvorens ik besefte dat ik 30 dagen en geen 20 niet zou drinken. #fail. Again.

 

7917691759640f1395a762edd98a73b3.jpg

De deadline opnieuw verschuiven leek me dan ook nutteloos. Zeker omdat ik in april 10 dagen naar New York ga met mijn vriend – excuseer, verloofde – en heb afgesproken met al mijn vriendinnen daar. Mei dan maar? Laat ons afspreken dat ik zeker dit jaar nog een maand lang alcoholvrij blijf. Al is het dan alleen maar om aan mezelf te bewijzen dat ik het kan.