Closure: een fabeltje of niet?

charlotte spens.jpg

Elke maand houdt Charlotte Spens, columniste en seksexpert bij holyfck.org, ons op de hoogte van haar leven. Deze maand onderzoekt ze het fenomeen "closure".

giphy (1).gif
 

Closure is een sprookje. Een onnozel fabeltje voor de goedgelovige Dopey-dwergen onder ons. Tuurlijk, een moment van genegenheid en acceptatie waar je uiteengaat met alleen maar het uiterste respect voor elkaar klinkt ons als een Disney-liedje in de oren. Maar is dat wel zo realistisch?

 

Kutcactus

tumblr_nwo3e9gpCK1skocj6o1_400.gif

De kutcactus op mijn bureau staart mij aan. Ik staar terug, verknoei mijn ogen met pieren. Ik plak in mijn fantasie een gezicht met een venijnige glimlach op de cactus.

“Je kreeg mij van W., je kreeg mij van W.”

“Weet ik, hou je bek, cactus.”

“Ik ben een metafoor, ik ben een metafoor.”

Ik grijp het ding in een colère stevig vast en wil het uit mijn raam kegelen wanneer ik besef dat cactussen stekels hebben – duh – en ik dus hoognodig moet lossen.

 

Tja, ik zag het graag anders, denk ik, terwijl ik met een pincet kleine twijgjes van leed uit mijn handpalmen verwijder. Maar ik was te prikkelbaar, ook zonder doorns in mijn huid. Ik cancelde het ‘closure-moment’. Om verdriet te vermijden. Ironisch. Nu verlang ik ernaar.

 

The winner takes it all

Nu blijkt: “Closure bestaat niet. Er bestaan alleen winnaars en verliezers”, zegt een vriend van me. Gelijk heeft hij. Al geloof ik soms dat W. en ik beiden verloren hebben als ik me realiseer hoe veelbelovend we leken aan de start.

Closure schept een illusie van harmonisch uiteengaan en het vernietigen van elke soort pijn. Maar dat kan niet. Als je ex vol lof over je spreekt, doet het pijn. Als hij je alle schuld geeft, doet het pijn. Who cares welke excuses jullie elkaar geven, het blijft pijn doen. Het breekt je. Het blijft een break-up. Het blijft een ‘tot nooit meer’.

Is het c-gegeven essentieel? Nee. Sommige antwoorden helpen je niet. Ja, ik wil weten of hij wou afspreken om ofwel te breken met mij, te praten met mij of om zijn eigen geweten te sussen. Ja, ik wil weten of hij nog aan me denkt en twijfelt om mijn nummer te deblokkeren. Ja, ik wil een antwoord op zijn onverschilligheid. Misschien voel ik me dan een winnaar en is mijn ego dan gestreeld. En toch, de pijn blijft overeind.

Comfortabele leugens

giphy.gif

Niet alle antwoorden helpen je en da’s oké. Liefde stopt niet na een urenlang gesprek. Liefde stopt niet na een telefoontje. Liefde stopt niet na een laatste nacht van lust. Want liefde was er. Het bestond. Closure doet de herinnering daaraan niet zomaar verdwijnen.

We jagen allemaal geluk na en lopen weg van pijn. Dat maakt hoop zo triggerend. Het belooft iets beters. Je bevindt je in een comfortzone waarin je tegen jezelf liegt. Maar hoe meer je droomt van een oplossing, des te langer je ex in je hoofd spookt, en da’s nutteloos. Wees moedig, laat de antwoorden los en geef toe dat het voorbij is.

Dus W., ik ben de verliezer. Ik heb een beetje pijn. Ik geef het toe. Bij deze win jij. (En houd ik je cactus voorlopig bij.)