Verhuizen voor de liefde: een goed idee?

Wat gebeurt er als je de liefde van je leven tegenkomt, maar hij uit een ander land blijkt te komen?
Is je relatie op voorhand gedoemd (wie herinnert er zich niet Carrie Bradshaw die totaal verdwaalde in het verre Parijs) of is je hart volgen de enige logische keuze?

giphy (9).gif

Na een langdurige ongezonde relatie van bijna acht jaar was ik uiterst opgelucht single te zijn. Ik had eindelijk de kans om mijzelf te vinden. Ik genoot van de onafhankelijkheid, en alleen zijn was een openbaring. Echt alleen zijn, met jezelf. Na maanden very, very happy single te zijn, werd er steeds meer aangedrongen dat ik moest daten. Iets waar ik totaal geen ervaring mee had: ik had slechts één relatie achter de rug, die begonnen was toen ik nog een tiener was. Ik vond het afschuwelijk. Ik wou een instant spark, niet afspreken en dan zien we wel of er iets groeit. Maar dat was niet hoe de wereld in elkaar zit, zei iedereen me. Dat was eigenlijk wel een behoorlijke teleurstelling en ik voelde me naïef. Ik kon het maar niet opbrengen om meer dan één persoon per keer te daten, ook al leek het niets te worden. But my luck was about to turn..

Samen met mijn bestie ging ik naar een cosplay-conventie waarvoor ik regelmatig werk. Mijn vriendin kwam als de bevallige Poison Ivy, we made a handsome couple, if I may say so. De dag ging zoals gewoonlijk op een conventie. “May I take a picture?” “Sure.” Pose. Bye. Next.

giphy (4).gif

Maar die next was niet gewoon een next. Een knappe all-tatted-up verkoper, donker gekleed, donkere haren, diepbruine ogen met beanie, komt dolenthousiast op me af voor een foto, omdat ik volgens hem een geweldige cosplay heb. Good thing my face was painted, ‘cause girl, I was freakin’ tomato-faced. Ik had f*cking vlinders, als een klein kind dat eindelijk die unicorn-knuffel krijgt, en hij daalt traag neder van de bovenste plank van het eendjeskraam. En niet alleen door de looks die ik net beschreef: toen hij sprak en tegen me aanstond realiseerde ik me dat het leek alsof hij opgemaakt was uit al mijn schrijfsels, tekeningen en gedachten. It hit me hard. Maar een klein stemmetje achteraan in mijn hoofd zei: “Hey, remember, you have some dates comin’, en de ‘boem patat’-liefde die jij wil, bestaat helemaal niet. Calm your tits, girl and keep it cool. Snap out of it.” Pose. Foto wordt genomen. En hij wandelt terug naar zijn sales booth. In de volgende twee seconden slaat mijn brein tilt. Mijn hart en instinct slaan mijn geconditioneerde hersens knock-out en ik grijp naar zijn arm – so far for cool, girl. Ik zeg: “Wait, do you want my card?” En hij lijkt opmerkelijk blij – yes!

Bijna een half jaar en een geweldig liefdesverhaal om aan mijn kinderen te vertellen later ben ik ervan overtuigd dat dit de liefde van mijn leven is: met deze man wil ik trouwen en een gezin starten.

We staan op het punt om samen te wonen. But here’s the kickerHij woont in Duitsland.

Gezien ik net klaar ben met mijn studies en hij in Düsseldorf studeert én werkt, heb ik besloten om naar hem toe te verhuizen. Tot nu toe kwam hij steeds naar hier, maar nu ik eindelijk een auto heb, mijn studies afgerond zijn en ik bij hem zou kunnen intrekken, willen we zo snel mogelijk elke dag bij elkaar zijn. Ik ben praktisch alles in orde aan het brengen, maar ook mijn omgeving aan het klaarstomen. Mijn moeder woont al jaren alleen met mij en ik vrees dat ze het moeilijk zal hebben. Ik beloofde haar dat ik regelmatig op bezoek zal komen. We hebben een ongewone relatie, bijna een vriendschap. Maar de laatste dagen voor mijn vertrek in september komt het tot frustratie en ruzies. Ze loopt mokkend rond en probeert me bang te maken om de ‘lange rit’ te maken. Ik weet dat dit komt doordat ze me niet wil verliezen, maar vind het anderzijds een beetje onfair.

Ik heb een puberende halfzus van wie ik wil dat ze weet dat ik er voor haar ben, no matter what, ook al ben ik in een ander land. Zij is heel blij dat ik gelijktijdig met haar een vriendje heb, maar reageerde onverwachts toen ik zei dat ik naar daar zou verhuizen. “Hij steelt mijn zus!” Hier schrok ik een beetje van. Ik zei dat ik er altijd zou zijn voor haar en dat ze steeds op vakantie mocht komen. Toch greep die opmerking, ook al was het een grapje, me een beetje bij de keel. Ik wil geen animositeit van mijn familie naar mijn vriend toe creëren omdat ik met zijn hulp verder van hen verwijderd ben. Dus ik zal al die contacten zo goed mogelijk trachten te onderhouden via allerlei communicatiemogelijkheden en regelmatig bezoekjes brengen. Ik kijk al op tegen de autoritten.

giphy (5).gif

Vaak krijg ik de vraag: “Wat als het misloopt?” Wel, dan zoek ik een plekje ergens anders en heb ik Duits onder de knie, dus extra opties. Het is nu eenmaal realistisch om te denken dat een relatie kan stukgaan, misschien doordat we niet kunnen wennen aan het samenwonen, door een ruzie of iets anders. Maar ik ga hier niet van uit, want dat is geen leven. Ik wil nú doen wat me nú gelukkig maakt. Leven van dag tot dag en dan zien we wel. Hope for the best en prepare for the worst. Negeer deze mogelijkheid dus niet, wees je ervan bewust, maar laat er je dromen niet voor varen.

Dan heb je de andere kant van het dubbeltje natuurlijk. Ik ben nooit meer alleen, voor de eerste keer in mijn leven. Wel, ‘nooit’ is een groot woord. Hoewel mijn partner thuis werkt en ik mijn creatieve ventures ook van thuis uit doe, wil dit niet zeggen dat we steeds in dezelfde kamer moeten zijn. We zijn beiden erg graag creatief bezig met ons eigen ding, maar dat kunnen we ook naast elkaar doen, met een muur ertussen.

giphy (6).gif

Ik heb allesbehalve het gevoel dat ik een deel of mijn compleet leven opgeef om een nieuw leven met hem te starten. Ik heb het gevoel dat het nu nog maar begint. Ik denk dat het belangrijk is om op voorhand met je partner te praten over wat je plannen zijn voor de toekomst en of deze compatibel zijn. Plan het samenvoegen van deze plannen genoeg op voorhand en laat het van daar dan ook gebeuren. Je kan niet alles voorspellen, en dat is net mooi. Het is ook niet alsof het de andere kant van de wereld is. De afstand is gering, slechts 2,5 uur van thuis. Dus ik ben eigenlijk steeds binnen vervoersbereik. Dat is een opluchting, gezien ik weet dat als er iets zou zijn met mijn familie in België, ik er ook binnen een beperkte tijd kan staan. Voor mij persoonlijk is de stap dus – mits enkele aanpassingen – een waar ik erg naar uitkijk. Het voelt heel natuurlijk als de progressie in onze relatie.

> Ondanks alle zaken die je niet mag negeren bij een grote stap in een moderne relatie ben ik niet bang om te verhuizen naar het buitenland voor de liefde. Ik kijk ernaar uit om mijn lief zijn familie te leren kennen, de omgeving waarin hij zich zo goed voelt, hoe hij kookt, hoe hij Duits spreekt in de supermarkt, hoe hij lacht als ik iets fout uitspreek.

Ik hou jullie op de hoogte over hoe alles afloopt.

The future starts now.

Column: I’m single and I’m fucked

charlotte spens.jpg

Elke maand houdt Charlotte Spens, columniste en seksexpert bij holyfck.org, ons op de hoogte van haar leven. Deze maand legt ze de moeilijkheden van singles bloot.

 

 


Jammer genoeg werd ik niet letterlijk recent gefucked, maar in deze wereld ben je als single metaforisch gesproken altijd gefucked. Constant. De maatschappij z’n penis zit mij altijd op de hielen. Hij haat singles en ik zal het bewijzen.

Knuffeldrift

 

giphy (1).gif

Al maanden kijk ik ernaar uit. José Gonzalez in het Rivierenhof. Lekker biertjes drinken en mee swingen op die heerlijke stem van hem. Nee, hoor. Het heeft eerder iets weg van een gladiatorengevecht. Een arena vol muilende koppels die gapen naar mijn vriendin en mij. Want je komt toch niet als vrienden genieten van zo’n zachte muziek, zeker? Rare kwieten zijn we. Omsingeld door aflikkers krijg ik al snel de drift om m’n vriendin vast te pakken en te doen alsof ik voor de vrouwen ben. Zo erg is het. En ja, dan kom je thuis: single, eenzaam en gefucked. Want als single mag je blijkbaar ook al niet meer van melancholische muziek houden.

 

“Niemand wil een oervrouw met een opgezwollen snoet een tong draaien”

image1[5924].JPG

Mild voorbeeld, ik weet het. Maar de ochtend erna wakkerde mijn gezondheid het gevoel van wortelschietende single aan. Mijn neus is verstopt, mijn hoofd is verstopt en mijn keel voelt aan als een schoorsteen vol vetzakkerij. En daar zit je weer. In die bedreigde staat. Niemand die voor jou naar de winkel gaat, niemand die voor jou thee zet of soep fabriceert, niemand die jou medicijnen haalt. Nee, ik word verplicht om in eerste instantie mijn medicijnkast te plunderen en mijn koelkast leeg te eten. Na een paar dagen blijft er nog één pak eieren over en moet ik mezelf als zombie overeind krijgen om naar de winkels te sukkelen op handen en voeten en met een coolpack op mijn kop. Je zou voor minder single zijn. Niemand wil een oervrouw met een opgezwollen snoet een tong draaien.

 

Plasticine huisje

giphy.gif

Weet je wat mij het razendste maakt? Vastgoed. Daar kookt mijn bloed van. Als alleenstaande met een magere pree kan ik me nog net een appartement veroorloven waarvan de muren met zijden draadjes aan elkaar hangen en waarvan de badkamer zijn oorsprong haalt uit de middeleeuwen. Pispot inclusief. Nee, met zelfs meer dan de helft van een middelmatige pree vind je niets in Antwerpen. De alleenstaande verdient geen gezellige thuis. Af en toe struikel ik over goddelijke appartementen met hoge plafonds, een vernieuwde badkamer en een keuken die niet op pootjes staat. En dan lees je: perfect voor koppels. Inderdaad, ja. Het is zo: als koppel deel je de huur van zo’n herenhuis-appartement door twee en dat kost zoveel nog niet. Als alleenstaande kan je twee wegen uit: ofwel verhonger je en woon je proper, ofwel ben je gedoemd te wonen in een blok plasticine van vijf meter op vijf.

 

Ik plus man. Het zou gemakkelijker zijn. Ik plus man is gelijk aan een comfortabel leven. Maar dan zal hij zien hoe ik dagenlang dezelfde kleren draag en alleen ijs eet als ik ziek ben. Dan kan hij zien hoe ik na concerten of feestjes een boterham met kaas de microgolf in duw en die erna opeet in bed met mes en vork. Nog erger: dan ziet hij hoe ik op schrijfochtenden op m’n verloederde witte sokken de correcte spelling van woorden opzoek. Er mag dan wel een groot deel van jong België weten hoe mijn seksleven eraan toegaat, sommige geheimen houd ik voorlopig toch nog even voor mezelf. Dommage. Dan maar dakloos en single. Maar niet zonder de constante druk van de maatschappij die singles niets gunt. En niet zonder geheimen.

 

PS: ik zoek een sponsor voor mijn toekomstige appartement.

Illustraties; Roxane Pots

SEX & LOVE COLUMN - Fingerspitzengefühl

Elke maand houdt Charlotte Spens, columniste en seksexpert bij holyfck.org, ons op de hoogte van haar leven. Deze maand onderzoekt ze het fenomeen "vinger poppen".

Zijn lul word harder. Zijn ademhaling onrustiger. Zo weet ik weer dat het bijna over is. De seks is oké. Basic. Een beetje onwennig. Het mag gedaan zijn. Hij komt bijna klaar en wakkert dat ongemakkelijk gevoel nog wat extra aan. Plots bewerkt hij mijn mond met zijn vingers. Zijn wijsvinger en middenvinger duwt hij naar binnen en rusten nu op mijn tong. Ik sluit mijn mond en vraag me af wat de bedoeling is. Met gebrek aan informatie zuig ik dan maar wat aan zijn vingers met mijn ogen op de zijne gericht in de hoop dat hij sneller klaarkomt. Dit is dus waarom ik mezelf nooit een sexpert noem. Ik betrap mezelf nog vaak op scepticisme. Maar komaan, who the fuck heeft die fingerblowjob bedacht?

 

Vingerpopjes

Ik merk weer eens een verschuiving op in het sekslandschap. Vinger poppen. Dat is wanneer de man tijdens het vrijpartijtje een vinger en soms wel meerdere in de vrouw haar mond popt. What is up with that?
Ken je de film Wild? Ik herinner me nog toen ik die voor’t eerst zag en dat ik even schrok van het aanzicht van Reese Witherspoon naakt op een bed met vingers in haar mond terwijl ze bereden werd. Ze zoog er op los terwijl ze verleidelijk in haar vlam zijn ogen keek. ‘Wat heeft zij daar nu aan?’, dacht ik toen. Deste belangrijker: wat heeft hij eraan? Et voila, mijn onderzoek begint.

Is het de zuigactie die mannen zo opwindend vinden? De film van de op-en-neergaande beweging die normaal op hun lief lid gebeurt, kunnen ze nu van close-up zien. Maar wat wordt er dan van mij verwacht? Dat ik enkel op en neer zuig? Dat ik doe alsof het een penis is en ik de denkbeeldig eikel lik en denkbeeldige ballen streel? Dan zijn de ballen zijn polsen, denk ik. Of is zijn vingers op mijn tong laten sudderen genoeg voor extra stimulatie? Ik vroeg het rond.

‘Geil’, klonk het in koor. En ‘sexy’, was ook een populaire mening. Daarbij vertelden allerlei mannelijke durvers me dat het inderdaad de pijpbeurt ‘look’ is die zo onweerstaanbaar is. Oké, da’s wel sensueel. Da’s waar. Van hen moeten we vooral te keer gaan met die stengels op een manier die we zelf fijn vinden. Of dat nu zuigen, laten liggen, likken of (jawel) deep throathing is. Hoewel een standaard pijpbeurt simulatie het succesvolste antwoord was.

mannen zijn veel visueler ingesteld dan vrouwen en gevoeliger aan seksueel getinte afbeeldingen, erotische programma’s of seksueel suggestieve situaties

Mijn favoriete seksuologe Vanessa Muyldermans had er ook iets aan toe te voegen. “Het is een vorm van intimiteit want je dringt binnen in een mond. Daarbij zijn mannen veel visueler ingesteld dan vrouwen en zijn zij gevoeliger aan seksueel getinte afbeeldingen, erotische programma’s of seksueel suggestieve situaties."
Mannen raken opgewonden door wat ze zien. In dit scenario dus een voorstelling van orale seks” Ergo: de pijpbeurt look.

Kruimeldief

Een andere respons was: ‘vingertoppen zijn gevoelig’. Ahja? Nooit gedacht dat het gevoel van een vinger die opgezogen werd, aangenaam zou zijn. (Zouden er mensen zijn die dat al getest hebben met een kruimeldief?) Serieus. De eindes van mijn vingers? Die onderzijden waarmee ik hartjes teken op aangedampte autoruiten? Ik stond er nog nooit bij stil maar het klopt: je vingertoppen zijn erg gevoelig. Aan je vingertoppen bevinden zich een hoog aantal uiteindes van zenuwen. Straf. Misschien moet ik eens overwegen om aan mijn topjes te laten likken. Lijkt me een tedere liefkozing. Iets om over na te denken.

De blowjob motoriek op vingers is dus hot. Oké. Begrepen. Het suggestieve uitzicht doet ‘em het. Je toont wat er komt, wat jij met de ander gaat uitvoeren. Eigenlijk best wel sexy als je nadenkt over die verborgen dominantie van de vingerpijpbeurt.

Jammer dat er eigenlijk nooit over gepraat of geschreven wordt. Met al die ’10 manieren om zijn genot nog groter te maken’ bullshit in de blaadjes vandaag. Ach, we leerden weer iets bij. Toch? Zuigen is altijd dé shit. Maar gelieve dat nu niet uit te testen met de stofzuiger of kruimeldief hé.

 

Illustraties: Roxane Pots